Ilk yarismadaki gibi yine bir pazar günüydü; ama bu sefer Kum, kütüphanede degil Rüzgarin evinin bahcesinde ortaya cikti.Rüzgar ve Gece oturmus, cimlerin üzerinde ziplayip duran evin sirin kedisi Pamukun pesinden kosan Maviyi seyrediyorlardi. On metre ötelerinde beliren mavi renkteki bir kapidan Kum un iceri girisini seyretmek sasirtici ve özellikle Rüzgar icin kesinlikle inanilmaz bir olaydi. Bir film sahnesinden firlamis gibi duran Kum, Rüzgarin ilk gördügü günkü gibiydi ayni kiyafetler, ayni bakislar ve ayni yürüyüs. Belki de zaman diger dünyada hic akmamisti.Kum, onlara dogru ilerlerken o kadar saskindilar ki yerlerinden bile kimildayamamislardi. Sadece kendilerine dogru gelen Kuma hipnotize olmus gibi bakiyorlardi. Tabii Rüzgarin yüzünde kocaman bir gülümseme ve gözlerinde, icindeki sevinci yansitan bir parilti vardi.Önlerinde duran Kum, en cok da dört yasindaki Maviyi sasirtmisti. Nasil ortaya ciktigini anlamadigi bir kapidan gelen adamin neden oldugu saskinligi, yüzünden ve bugulanmis gözlerinden anlamak mümkündü. Aglamak ve aglamamak arasinda kararsiz kalmis bir hali vardi. Hafif bir yay cizip Kuma cok yaklasmamaya dikkat ederek yavasca anne ve babasina dogru yürüyordu.Kum, her zamanki gibi sözü evirip cevirmeden konusmaya basladi.