Vahsi seylere dair evcil bir dil kullanmak yok artik. -Martin Shaw Okan, ölü, yatakta yatiyordu. Persembe gecesi beraber yattigimiz yatakta. Sagdik ikimiz de, daha persembe gecesi sagdik. Noldu da pazartesi gecesi ölü ölü yattik o yataga Ölü olmak yetmedi, bir de sali denen o lanet günde, ölülerin bir tanesini topraga mi koyacaktikArtik verebilirim demistim, o sabah. Artik verebilirim. Benim verebilmem önemli miydi Ölüm alirken bana sormus muydu ki, toprak, verirken soracakti Benim fikrim sorulmuyordu ki. sik olurken de sorulmamisti. Bana sadece, al bu adami, cok sev, tamam mi, denmisti, sevmek ne kelime, tapmistim adama, tapmistim. Ask fikir sormaz. Ask sadece hakkini ver der, tamam mi, der. Hakkini vermezsen hakkimi vermem der. Agitlarin Tanrisi bir ask mektubu... Yazar, egitmen Sepin Inceerin ölen esi, sevgilisi, cocuklarinin babasi Okana yazdigi bir ask mektubu. Bir agit. Bir kadinin sevdiginin ölümüne ve bu ülkede ömrü kelebeklerden daha kisa süren, büyükler tepisirken ölen bütün cocuklara yaktigi, kalbi parcalayan bir agit. Ve bir manifesto. Bu topraklarda yasanmis bütün acilarla yüzlesmeden, bir hic ugruna ölen bütün cocuklarimizin yasini tutmadan yola devam etmenin mümkün olmayacagini haykirarak ilan eden bir manifesto.