Stoa mektebi nasil yasamaliyiz sorusunun cevabini Grek sofia mirasini komsu bilgelik geleneklerinden artakalanlar ile harmanlayarak dünyevi seylerin cereyanina uygun bir vukufla yasamaliyiz diye hülasa etti. Zira insan ne zaman serinkanliligini su veya bu sekilde kaybetse, bir talihsizlikle yere serilse veya öfkesine yenik düsse yahut umutsuzluga kapilsa bu suretle umdugundan farkli seylerle karsilastigini göstermis olur. Bu da onun beklentilerinin yanlis oldugunu, hayat ve dünya ile yeteri kadar ünsiyetinin bulunmadigini gösterir. O nasil ki canli tabiat gerek catisan niyet ve maksatlarla gerekse kötülük yahut garazkarlikla ayni seyi yapiyorsa, cansiz tabiatin da her adimda tesadüf ile kisinin iradesini hedefinden saptirdiginin gafilidir. Dolayisiyla o hayatin bu bariz vasfinin umumi bir malumatina erismek icin ya aklini kullanmamis veya umumi manada bildigini münferit olanda taniyamadigina ya da bu yüzden onun karsisinda sasirip serinkanliligini kaybettigine göre muhakeme gücü ile en azindan yasadigi hayatin talep ettigi düzeyde kendisini techiz edememis demektir. Fakat Greklerin ethosu nasil yasamaliyiz sorusunun cok daha derinlerden ele alinmasi lüzumuna isaret eder. Öyle ki hal ve tavrindan hareketle bir kimse icin ethik tabirini kullandigimizda, bu ister onun barinma tarzi ister bir itiyat üzere olusuyla tabir edilsin ethosuna has manasiyla en derin özüyle yakalanmis ve onunla irtibatlandirilmis oluyordu. O irtibatin actigi araliktan soruyorduk Bir insanin karakteri ile kaderi, yani onun su hayatta tutup yürüdügü yol arasinda tam bir farklilik var midir Yoksa ilke olarak alindigi takdirde herkesin kaderi karakteri ile uyum icerisinde midir Yoksa son olarak, bir oyunun yazarina benzetilebilecek, tasavvur edilmesi mümkün olmayan gizli bir zorunluluk aslinda bu ikisini her zaman birbirine uygun sekilde bir araya getirir mi