Bana getirisi olarak yaralarimin kanadigina da sahit oluyordum. Ömür dedigim sey yakiciligina ilaveten yikiyordu. Pes etmiyordum fakat beraberinde hayal kirikligi ile tüm ümitlerimi yerle yeksan ediyordu. Insanoglu buna hayat diyerek yasiyordu fakat ben nefes alamiyordum. Belirsizlik, kaygi tüm vücudumu ele geciriyordu. Dünyaya bir isim koyacak olsaydim bu hic süphesiz cehennem olurdu. Yeryüzünde cehennem yok diyen serzenisleri duyar gibiyim. Ayni bicimde dünyayi cennet olarak görenleri de... Onlar unutmasin ki; Adem Aleyhisselamin ceza olarak gönderildigi yerdir dünya...