II. Mesrutiyetin 23 Temmuz 1908 tarihinde ilan edilmesi, demokrasi tarihi acisindan önemli bir dönüm noktasini teskil etmektedir. Monarsiden Mesrutiyete gecisi ifade eden bu tarihten kisa bir süre sonra 13 Nisan 1909 tarihinde 31 Mart Vakasi olmus ve Sultan II. Abdulhamid tahttan indirilip Ittihat ve Terakki dönemi fiilen baslamistir. Osmanlinin bu calkantili dönemlerinde Istanbulda ögrencilik, ögretmenlik ve yayincilik faaliyetlerinde bulunan Ayanzade Namik Ekrem, kaleme aldigi eserleriyle Mesrutiyetin atesli bir savunucusu olarak yer almistir. Siir, edebiyat, din, ahlak ve sosyal meseleler konusunda manzum, manzum-mensur ve mensur kirk civarinda eseriyle bir külliyat olusturan bu isim, cok yönlü kisiligi ile calismamiza konu olmustur. Bu calismada, Namik Ekremin Vatan icin faydali kitaplar serisi icerisinde Osmanli Türkcesiyle yayimladigi manzum eserleri olan Zevahir-i Pejmürde, Inkilab, Yadigar, Zafer-i Hürriyet, 10 Temmuz Hatirasi ve manzum bir mesnev denemesi olan Hicran ile manzum-mensur karisik yazilan Bahar-i Edeb ve Sir-i Hakkat isimli edeb eserleri günümüz Türkcesine aktarilmistir. Ilk defa toplu olarak okuyucuyla bulusacak yeni harfli bu metinlerin devrin sosyal, siyasal ve edeb tezahürleri ile bir isik olmasi hedeflenmistir.