Insanin dogayla olan özel iliskisi bahcede sergilenir. Bahce, insanin fiziksel ve zihinsel olarak dogayla nasil bir iliski kurdugunu gösterir. Normalde sakli kalan veya unutulan doga-insan birlikteligi bahcede carpici bir sekilde görünür hale gelir; bir gösteriye, bir sergiye, bir sunuma dönüsür. Aristotelesin ifadesiyle, bu ezel iliski bahcede ete kemige bürünür. Bahce, insanin dogayla fiziksel ve zihinsel dayanismasinin sergilendigi yerdir. Bahce insanlastirilmis evreni görünür ve anlasilir kilar; bu görünen, hissedilen ve üzerinde düsünülen bir birlikteliktir. Jane Austen, bir bahcesi olmadigi zamanlarda neden yazamaz hale gelmisti Jean-Paul Sartre kendi halinde bir parktan neden ölesiye nefret ediyor, o parkin tetikledigi bulanti duygusuyla tüm yasami boyunca nasil mücadele ediyordu George Orwelli en güc kosullarda topraginda delice calismaya iten neydi Birkac bodur, cirkin saksi cicegi Marcel Prousta ne ifade ediyordu Ve Voltaire, Bahcemizi ekip bicelim, derken yalnizca felsefi bir alegori mi yapiyordu Avustralyanin genc kusak felsefecilerinden Damon Young bu calismasinda felsefenin temel konularindan olan insan ve doga iliskisine degisik bir pencere aciyor, tartismanin merkezine bahce kavramini oturtarak bu ezel ve ebed iliskinin dinamiklerini anlamaya calisiyor. Felsefe ve edebiyata ilgi duyanlar kadar, dünyaya degisik acilardan bakmayi sevenler icin de hos, cazip bir okuma