Babam alkolik denecek kadar cok icen biri idi. Herkes kötülerdi babami. Herkes bana ve aileme yetim gözüyle bakardi. Anlam veremezdim. Annem saf denecek kadar iyi niyetli, yüz erkege denk düsecek kadar güclü, heyecanli ve panik biriydi. Bu sifatlari pekistirenin babam oldugunu sonra anlayacaktim. Yakamozun o parlak isigi karsisinda kendime söz verdim. Kadere inat her seyi degistirebilecegime inandim... Kimileri icin burun kiviracak bir yasami, mucize gibi yasatana sükretmek icin zamanin gecmesini bekledim. Hayatimin dönüm noktalarinda ucurumun esiginde, gözyaslarimin gücü ile bu dünyaya gelme sebebimi sorguladim ve cevabini hep ucurum esiklerinde buldum. Onarilamaz, telafi edilemez acilarimi gelecege nasil olumlu aktaririm sorusu cevabim oldu ve öyle yaptim...