Edebiyatimizda öykücülügü, daha cok da romanciligi ile taninip bilinen Sabahattin Ali, yazi yasamina siirle baslamistir. Sabahattin Alinin haksizliga katlanamayan karakteri, kendisini en yogun bicimde siirlerinde ortaya koymus, ölümünden yillar sonra bestelenen bircok siiri farkli kusaklardan insanlari sevdali insancilligi cevresinde birlestirmistir. Onun yolu daglara cikan, deli rüzgarlara yarenlik eden coskulu siirlerinde de, ask acisiyla, elemle, kederle yazilmis hüzünlü dizelerinde de halk siirinin sicakligi, dupduru bir merhabayla insani kendisine ceken ictenligi vardir. Ceyhun Atuf Kansuya göre Türkcenin ocagindan sözcüklerin korlu demirini cikaran bir geleneksel halk demircisi gibidir Sabahattin Ali, coban atesini harlayanlardandir. Uzun yillar kadri bilinmese de, ismi agza alinmasa da, hangi dag altinda yattigini soran bulunmasa da o, dertleri saha kalkmis gönüllerin yoldasi, görecek günler var daha diyenlerin sairidir. Benim Meskenim Daglardir, Sabahattin Alinin bütün siirlerini bir araya getiriyor.