Sermaye artik varolusumuzun her alanina sizmis durumda. Insanlik sayisallasmis ve amansizca ele gecirme, kirma, yikma, parcalama durtusunun esiri bir dunyada sikisip kalmis halde. Istisna halinin norm oldugu, olaganustu halin kalicilastigi bu evrede iktidar sadece denetlemekle ilgilenmiyor; insanligi ve Yeryuzunu tumuyle maddelestirme, yiyip bitirme, bastirma, sindirme ve ogutme yolunda. Achille Mbembe, zencilik halinin evrensellesmesi olarak tanimladigi bu surecin yikim ve tuketim gucunu, mimariden odunc aldigi brutalizm kavramiyla yorumluyor. Brutalizm, dunyanin kamplara bolundugu, sinirlarin asilmasi imkansiz duvarlara cevrildigi, insanin yersiz yurtsuz kaldigi, tum canlilarla birlikte dunyanin da yagmaya teslim edildigi cagimizdan cikis yollarini sorgulayan, bir onarim siyaseti oneren, sarsici bir elestiri sunuyor. Tum canlilarla dayanisma icinde, yikilani yeniden insa etmenin mumkun olup olmadigi sorusunu canli bicimde ortaya koyuyor.