Insan dünyaya bulastikca, dünya insanin ruhunda izler birakir. Bu dengesiz karsilasma, sanildigindan cok daha agirdir. Iste ben denemelerimde, insanin kendisini kusatan dünyayla girdigi bu dengesiz iliskinin haritasini cikarmaya calistim der Ali Aycil ve Ceviz Sandiklar Ve Para Kasalarinda, tasradan sonra kentle karsilasan bir gencin dünyasina düsürdügü notlari paylasir biz okuyucuyla Artik seni aramaktan vazgectim. Bunu bana siir ögütledi. Yazdigim her siirde, senin, yeryüzünde bir karsiliginin bulunmadigini, su sebepsiz sikintilar bize ugradiklarinda evsiz kalmasinlar diye bahane edilmis bir imge oldugunu, gec de olsa kavradim. O sikintilar hep gelecek ve biz onlari, aslinda hic olmayan sende agirlayacagiz. O sikintilar nereden mi gelecek Doyamadan terk ettigimiz cennetten ve yarim birakilmis cocuklugumuzdan. Yani tam dünyaya atildigimiz yerin iki yakasindan.