Tarim kooperatifleri Türk tarimsal yapisi icin uygun bir model midir Yoksa tarimsal isletmelerinin cogunlugunu kücük isletmelerin olusturdugu ve isletmelerinin arazileri parcali yapidaki tarimsal yapimiz, yeni bir örgütlenme modeline muhtac midir Ülkemizde 10 kisi, 1 kisinin isleyecegi araziyi islemektedir; 1 kisi de tarimsal üretim yapabilmek icin 5 kisilik is yapmaktadir. Türkiyede tarimsal örgütlenme politikasi olarak benimsenen kooperatifler, bu isletmelere ürünlerinin satisi veya girdi temini konusunda ekonomik destek saglamakta ve hizmet sunmaktadir. Ancak zaten sorunlu olan isletmeleri bir araya getirerek onlara hizmet sunmak, onlarin ürünlerini piyasa fiyati üzerinde satin almak veya onlara piyasa fiyatinin altinda girdi temin etmek sorunu cözmemektedir. Örnegin Türkiyede 1 traktör kullanilarak islenebilecek arazi icin 10 traktör kullanilmaktadir. Kooperatif, traktörü piyasa fiyatinin altinda isletmeye sagliyor olsa bile girdi miktarinin yüksek olmasi, maliyeti yine yükseltmektedir. Ayni sekilde isletmenin ürettigi ürünü piyasa fiyatinin üzerinde satmak, girdi maliyeti yüksek olan üretim süreci nedeniyle istenen faydayi saglamaktan uzak kalmaktadir. Bu sebeple, Türkiyede tarimsal örgütlenmede öncelik, örgütlenmenin yapi tasi olan tarimsal isletmelerin yapisal sorunlarini giderecek ve adeta bu sorunlari giderilmis ekonomik büyüklüge sahip tarimsal isletmeler yaratacak bir modelin benimsenmesi olacaktir. Bunun icin de kisisel ögelerin öne ciktigi örgütlenmelerden ziyade, parcalanmis arazileri sermaye olarak gören ve örgütleyen modele ihtiyac vardir. Bu ancak bir sermaye ortakligi olan anonim ortakliklarla yapilabilecektir. Ciftci Tipi Anonim Ortakliklar, Türk tariminda yapisal bir sorun olan tarimsal isletmelerin kücük ve parcali yapisina, kooperatiflerin bir cözüm olamayacaginin altini cizerek, anonim ortakliklarin kurum ve ilkeleri araciligiyla ve topragin dogal varlik niteligini ve ciftcinin sosyoekonomik durumunu ön planda tutarak ekolojik ve ekonomik anlayisla, cözüm olarak önerilmistir.