Cagin dünya kültürünü ve devrimi böylesine görkemli bir bicimde kaynastirmayi Gorki disinda kimse basaramadi. Maksim Gorkinin yasamöyküsünü anlattigi üclemenin ilki, Cocuklugum, hafizasindaki en eski aniyla, babasinin öldügü gün yasananlarla basliyor. Babasini kaybeden üc yasindaki Aleksey Maksimovic Peskovun hayati artik dedesinin kalabalik evinde devam edecek; tanik oldugu sikintilar ve maruz kaldigi siddet, aci anlamina gelen Gorki adini almasina yol acacak ve onu Maksim Gorki yapacaktir. Burada anlatilan yoksulluk, miras kavgalari, siddet, dogum, ölüm ve cinayetlerin siradanligi, sadece dedesi Kasirinlerin evini degil, 19. yüzyil Rusyasini betimlemektedir. Toplumcu gercekciligin öncüsü Gorki, siirsel anlatimiyla dönem Rusyasini okurun gözünde canlandirir, sogugu iliklerine kadar hissettirir, yedigi kirbaclari satirlarda resmeder. Cocukluk sevinclerini ve hissettigi sevgiyi de en cok büyükannesi üzerinden yansitir. Cocuklugumda Beni zenginlestiren, zorlu bir hayata karsi dayanma gücümü gelistiren, büyükannemin cikar gözetmeyen dünya sevgisiydi, diyen Gorkinin cocuklugu da son satirlarda dedesinin evinden ayrilmasiyla sona erer. Sen üc boyutlusun, yani sen bir seyi betimlediginde, o sey gözle görülür ve elle tutulur hale geliyor. Iste bu gercek sanat. - Cehovun Gorkiye Mektubundan, 3 Aralik 1898