Ergenekonddan cikis üzerine harika bir tarihi roman.... Kaganimizin buyrugudur Eli kilic tutan, kargi tutan, cevik ve bahadir erler büyük orduya secilmek icin hazir olsunlar Hazir olanlar büyük meydanda toplansinlar Ulu Kaganimizin buyrugudur Ergenekondan cikiyoruz Ergenekondan cikip ana yurtlarimiza dönüyoruz Ergenekon; zor zamanda Türke yuva olmus, ama asirlar gectikce Türkün o vücuduna sigmayan ruhuna dar gelmis, o efsanevi, o kutlu yurt Türkü azken cok eden, takatten düsmüsken yeniden muktedir kilan, unuttugu mefkuresini benligine yeniden nakseden o mahfazali, o bereketli yurt Hüseyin Nihal Atsizin yirminci asir Türk Edebiyatinda edebi bir cezbeye ulastirdigi milli-romantik ruhun yirmi birinci asirdaki aksini Hasan Erimezin Demirdagin Kurtlari romaninda görüyoruz. Her Türkün adeta ezbere bildigi Ergenekon Destanini carpici bir üslup ve engin bir hayal gücü ile romanlastiran Hasan Erimez, okuyuculara bir solukta okuyacaklari Türk tarihinin nefes kesici o efsanevi dönemini sunuyor. Töresini unutan, beglerini, aksakallilarini ve en mühimi milletini dikkate almayan bir hakanin yol actigi felaketler silsilesi, Türkü yok olmanin esigine getirmis ve düsmanlari karsisinda Ergenekona siginmak zorunda birakmistir. Ancak asirlar her yerde oldugu gibi Ergenekon yurdunda da islemis, Türkler Ergenekona sigamaz olmus ve oradan cikisin yollarini aramaya baslamislardir. Cagan Kagan esligindeki Türkler tabiatin cetin sartlariyla mücadele etmek zorunda kaldiklari nice arayislardan sonra Ergenekondan cikmayi basarmis ve kendilerini yok olmaya mahkm eden düsmanlariyla tek tek hesaplasmaya baslamislardir.