Bloemen met dromen en nachtmerries, stiekeme archetypische figuren bewandelen het pad van mensen die hen hun hele leven lang existentiële paden laten bewandelen. Deze sluwe en onvermoeibare protagonisten van de menselijke werkelijkheid worden hier "Drijvende Lantaarns" genoemd, dat is hun expressieve culturele perifere kracht. Ze komen in het dagelijks leven naar voren, uiteindelijk en ongewoon, als "onvrijwillige herinneringen" (Proust). Afgeleid en verward door politieke en economische conjuncturele kwesties, zien de meeste individuen dit protagonisme niet als een poëtische tijd. De mens bewoont de wereld op poëtische wijze, zei Friedrich Holderlin. Intrigerend, is het niet? Het configureert de relatie van het karakter met zes van deze geesten.