De laatste jaren hebben onderzoekers op het gebied van toerisme de noodzaak erkend om toeristische bestemmingen te beschouwen en te beoordelen als complexe adaptieve systemen (CAS's), en hebben zij de onvoorspelbaarheid van deze systemen besproken. CAS-benaderingen, die door ecologen en economen met succes op andere gebieden zijn toegepast, zijn aangewezen voor toerismebeheer, maar zijn zelden gebruikt ter bevordering van duurzame toeristische ontwikkeling en planning. Passende methodologieën en raamwerken voor de implementatie van CASs benaderingen in de toeristische context ontbreken nog. Dit boek analyseert het potentieel van een CASs benadering gebaseerd op systeemdynamische modellering om waarde toe te voegen aan de momenteel gebruikte beoordelingsinstrumenten en monitoring praktijken voor duurzaam toerisme in een poging om duurzame ontwikkeling in toeristische bestemmingen te bevorderen. Er wordt hier betoogd dat nieuwe concepten en beoordelingsinstrumenten voor duurzaam toerisme nodig zijn, gebaseerd op collectieve leerprocessen en adaptieve managementpraktijken die de complexe en dynamische aard van toerisme erkennen.