Mehmet Eroglu, neredeyse kirk yildir devrimcileri, zamanin ruhunu, yakin dönemi, 1968i, ölen, kalan ve direnen hayalleri anlatiyor. Cesur ve yeni seyler söylüyor; nefes nefese, ustalikla, istahla... Bellegin, fedakarligin ve unutamamanin romanlarini yaziyor. Dünyayi degistirmek isteyenleri, paranin etrafina üsüsmüs alcaklari, kirlenmeyi, yozlasmayi, acimasizligi, sürüklenenleri, eski arkadaslari resmediyor. Edebi Aforizmalar, Eroglu ile yapilmis uzun bir söylesiyi ve on dört romanindan alintilanan cümleleri iceriyor. Askla, edebiyatla, hayatla ilgili, olup biteni sorgulayan ve huzursuz eden sözler... Yazarin dünyasini, meseleler karsisindaki direncini, öfke ve heyecanini, edebi yalnizligini, calisma tutkusunu gösteren bir Eroglu kitabi. Edebi Aforizmalar Gercek yazarlar analarinin rahminden degil, kalemlerinin ucundan dogarlar ve toprak yerine ansiklopedilere gömülmek isterler. Bu yüzden yazarak kendilerine anit mezar insa etmeye cabalarlar. Olgunlasmalari, hakkindaki övgülere de yergiler gibi aldiris etmediklerinde tamamlanir.