Re-entry, de ervaring van het terugkeren naar het eigen land na een verblijf, brengt een psychologische en sociale aanpassing met zich mee die ook herintredingsnood kan inhouden. Aangezien de meeste literatuur zich richt op eenmalige herintredingservaringen, is er weinig bekend over de saillante herintredingskwesties voor mensen die in de loop van hun twintiger jaren meer dan eens zijn teruggekeerd. In deze interpretatieve fenomenologische studie wordt gekeken naar de meest recente herintredingservaring van degenen die tijdens de ontwikkelingsfase van de volwassenheid herhaaldelijk hebben verbleven en opnieuw zijn binnengekomen. De bevindingen voegen diepte toe aan de herintredingsliteratuur door uit eerste hand verslag te doen van degenen die de laatste herintredingservaring hebben opgedaan tijdens de opkomende volwassenheid en zij geven informatie over de klinische praktijk en de ontwikkeling van het programma.