Nie ulega w¿tpliwo¿ci, ¿e Comte by¿ pod wp¿ywem Hume'a z m¿odo¿ci, wp¿yw Comte'a na Hume'a przejawia si¿ wyränie w artykule z 1819 roku, zatytu¿owanym ¿Séparation general between the opinions i désirs¿, który mo¿na znale¿¿ w Pi¿miennictwie m¿odzie¿owym (1819-1828), a tak¿e widzimy, ¿e Hume powraca na koniec Systemu Pozytywnej Polityki (1851-1854), w którym Auguste Comte stwierdza, ¿e nale¿y do szko¿y Hume'a.Mamy dwie filozofie antropologiczne, które ustanawiaj¿ fundamenty ¿ycia spo¿ecznego i teori¿ moraln¿ zakorzenion¿ w naturze ludzkiej, w niekontrolowanych pragnieniach i instynktach, i które wymagaj¿ regulacji poprzez mediacj¿ towarzysko¿ci i czasu. Kwestia nami¿tno¿ci, sk¿onno¿ci i uczu¿ wy¿ania si¿ z klasycznego problemu, który integrowä go w ramach racjonalistycznego subiektywizmu, który poddä ciäo w¿adzy duszy.