Sümer efsanesine göre Tanri kizdi, haftalarca süren yagmurlarla yeryüzünü sulara bogdu, seller her yeri temizledi. Bütün hayvanlardan birer cift bulunduran gemi insanligin ve canli yasaminin hayatta kalabilmesi icin son umuttu. Caresizlikle baslamis bir günün sabahinda geminin burnuna bir kus kondu ve kusu gözleriyle merakli merakli takip eden mürettebat kisa süre sonra bir kara parcasi gördü. Gemiyle yolculuk eden bütün canlilar temizlenmis karaya ayak basti ve sular geri cekildi. Hayvanlar ve insanlar arinmisti. Cicekler yeniden acmaya basladi, böcekler ucusuyor hayatin geri döndügünün haberini veriyordu adeta. Yeni, tertemiz bir sayfa acilmisti bütün dünya icin... Benim icin de öyle. Ne olursa olsun küsmek yok. Bazi kaderlerin yaninda benim, bizim yasadigimiz nedir ki Hayatlarini feda eden milyonlarin üzerine kurulu bizim bu simarikligimiz. Zorluk görmeyince hemen kiziyor insan, hemen bunalip sikiliyor. Ama andimiz var. Sirtimizi cevirecek olsak ne isimiz var bu ülkede. Ne kadar karanlik görünse de hayat, atamizin isiginda yürüyoruz. Kutup Yildizi gibi yolu gösteriyor. Ve biliyorum yüregimizdeki bu ates sönmeden yolumuzu kaybetmeyecegiz. Madem öyle gelin, kalkalim ayaga, yürüyelim sabahin ilk isiklarinda. Karanligi geride birakip ileri bakalim. Hep bir agizdan söyleyelim, o gün, onun yaptigi gibi. Günes simdi ufuktan dogsun, yürüyelim arkadaslar