Önceleri her sey canliydi. En ufak nesnelere pir pir carpan kalpler bahsedilmisti... Yasamöyküsünü, Kis Günlügü kitabinda fiziksel varliginin gelisim süreciyle aktaran usta yazar Paul Auster, yukaridaki cümleyle baslayan Ic Dünyamdan Notlarda da ic benliginin dis dünya ile karsilasma sürecindeki gelisimini animsiyor. Auster, bebekliginde aydedeye bakisindan, cocuklugunda kovboy filmlerinin yildizi Buster Crabbee olan hayranligindan, dokuz yasinda yazdigi ilk siirinden, Amerikan yasaminin adaletsizligini fark etmesinden baslayip 1950lerin savas sonrasi ortamini ve 1960larin calkantili günlerini gecerek yetiskinlige uzanan ahlaki, siyasal, düsünsel yolculugunu adim adim aktariyor. Cocukluk yasaminin dönüm noktalarindaki seslerin, kokularin, dokunma duyusunun hissettirdiklerinin ve cok sevdigi film sahnelerinin de eksik olmadigi bellegindeki bütün imgeleri akici anlatimiyla yansittiktan sonra kitabin sonundaki albüm bölümünde de anlattiklarini fotograflarla bütünlestiriyor. Ic Dünyamdan Notlar, benzeri görülmemis tarzda bir otobiyografi yapiti.