Insan Haklari Evrensel Bildirgesine göre, her sahsin, yiyecek, giyim, konut, tibbi bakim, gerekli sosyal hizmetler dahil olmak üzere, sagligini ve refahini temin edecek uygun bir hayat seviyesine ve iradesi disinda, issizlik, hastalik, engellilik, dulluk, yaslilik gibi haller dolayisiyla gecim imkanlarindan yoksun kaldiginda, toplumun bir üyesi olmak itibariyla sosyal güvenlige hakki vardir m.22, m.25I. Bize göre, kendi imkanlariyla veya Aile Hukukundaki nafaka hükümleri cercevesinde, sagligini ve refahini temin edecek uygun bir hayat seviyesine sahip olamayan herkesin, Insan Haklari Evrensel Bildirgesinde de belirtildigi üzere, toplumun bir üyesi olmak itibariyla sosyal güvenlige hakki oldugu kabul edilmeli, dolayisiyla, is kazasi veya meslek hastaligi sonucunda, yalnizca calisanlarin ve sosyal güvenlik mevzuatinda hak sahibi sayilan kisilerin zararlari Sosyal Güvenlik Kurumunca karsilanmali ve Kurum gerektiginde isverene rücu etmeli, böylece, calisanlar ve hak sahipleri, isverene dava acmak, dava sürecinin sona ermesini beklemek ve bazen de fiilen tazminat alamamak durumunda kalmamalidirlar.