Sifirdan basladim. Hicbir sey bilmeyen bir cocuktum... Ögrendim, tatbik ettim. Ülkemde sanayinin gelisimi icin ihtiyac bulunan ne varsa aradim buldum, bulunmaz denileni de buldum, getirilmeyeni getirdim. Hem memlekete hizmet ettim hem istikbalimi kazandim. Cocuklarima bir gelecek birakabildim. Ayaklarimin altindaki haliyi cekmek isteyenler de olmadi degil, sarsilmadim da diyemem ama düsmedim. Dogruluk ve dürüstlük her zaman kurtaricim oldu. Tipki babam gibi sakin olmanin, yumusak olmanin, konusmaktan cok dinlemenin ekmegini cok yedim. Biliyor gibi görünmektense bilmiyor denilmesini tercih ettim. Bu beni zayif degil, daha da güclü kildi. Catisma yaratmadim, catisma olan yerden kactim. Haysiyetimi tehdit eden bir durum olmadigi sürece, en karli anlasmanin her zaman uzlasma oldugunu inandim. Uzlastigim hicbir mevzuda, kararimdan pismanlik duymadim. Bazen bu nedenle pazarlik gücü kaybettim, para kaybettim. Ama zaman kaybetmedim. Hep ileriye baktim. Hep yeniden yana oldum. Atatürkün bizlere armagan ettigi Cumhuriyetin imkanlarindan yararlanarak, Cumhuriyetin verdigi umutla is hayatina sifirdan baslamis, ticarette 70 yili devirmis, dogdugu topraklara katki sunmanin gururunu hep icinde hissetmis Kemal Gülmanin hikayesinden cocuklarim, torunlarim ve de özellikle genc is insanlari kendileri icin tek faydali not dahi cikarirsa, kitap hedefine ulasmis, yerini bulmus olacaktir.