Zirve Sanirim insana ilk basta tatli gelen ama sonradan sikmaya baslayan durum budur. Ne icin savasacagimi ben de bilmiyorum cünkü elde etmek istedigim her seyi aldim. Yanimda beni her yönümle kabullenen, seven can dostlarim var. Aklimi ders disinda her konuya yordugum icin buradaki basarisizligim benim canimi acitmiyor. Her senem kötü insanlari tanima senesi gibi gectigi icin kötü insanlara karsi icimde antikor olustu ve bir güc onlari benden, beni de onlardan itiyor. Sanirim hayalini kurdugum ütopyadayim. Ve bu adam girdigi umutsuz savaslarda cok yoruldu, cok yara aldi. Az daha kellesini kaptiracakken uyandi ve bir bordo bereli gibi binlerce teröriste karsi ayakta kalmayi basardi. Birakin bu adam uyusun. Yaralarini kendi sarsin, kendi tedavi etsin. Kendi parasini kazanmaya calisacak. Kendi ayaklarinin üstünde durup, ona ayak bagi olan insanlara muhtac kalmayacak. Kafasinda sonsuza dek tutacagi soygun planlari var. Eger bu kitaplar tutarsa hepsini tek tek üstü jelatinli sekilde size teslim edecegim. Belki de henüz ulasamadigim yeni basarilar vardir da onlara ulasmak icin biraz düsmek zorunda kalirim. Sanirim o düsüsün yolundayim, ama ona ragmen zirvedeyim kesinlikle. Ben tek basina askerim. Tek basina dimdik ayakta olan ve sehri uzaklardan izleyen siyah pelerinli bir kahraman. Zaman ne gösterir bilinmez, sonraki kitapta görüsmek üzere. Hepsini anlatacagim merak etmeyin. Iyi ki varsiniz.