Yara bere ve kan ter icinde gizemin gizine dogru soluk soluga tirmandigim tepelerin üzerine baykus seslerinin korkunclugu yayiliyor. O sirada izbe yerlerden cikan akbabalar sürüsü basimin üstünde etlerimi kopartarak avlamak icin beni beklerken dehset icinde kaldigim karanligin korkulu yüzüyle karsilastigimda, elimdeki mesalenin soluk sariligiyla titreyen kirmizisinda siliklesen silüetim ve atmis benzimle durduruldugum yerde bakiyorum etrafima. Ben kimim Ben neredeyim Kimse yok mu Ne olur kacmayin benden diye avazim ciktigi kadar bagiriyorum. Korkular sariyor bedenimi. Peki, bulundugum yer dünyanin merkezi degilse neresi, burayi hic görmedim ki Kim sürükledi, ne isim var burada, niye kimse yardim cigliklarimi duymuyor, neden Kimse yok mu