De geschiedenis leert: in de oorlog staat de gewapende confrontatie altijd voorop. Maar daarnaast heeft een speciale plaats altijd de spirituele vorm van de troepen bezet. De morele geest van het leger - de staat van bewustzijn van het legerpersoneel, die het spirituele vermogen en de bereidheid van de strijdkrachten kenmerkt om te handelen in overeenstemming met het doel en de doelstellingen ervan in oorlogstijd en vrede. De monografie verkent een groot complex van historiografische en historische bronnen met betrekking tot het probleem van de morele geest van het Russische keizerlijke leger in 1870-1914. In deze periode beleefde het Russische Rijk de Russisch-Turkse oorlog (1877-1878), de Russisch-Japanse oorlog (1904-1905), de eerste Russische revolutie (1905-1907). Er waren twee militaire hervormingen die aanleiding gaven tot kwalitatieve veranderingen in de militaire constructie. Dit alles had een controversiële invloed op het moreel van het leger. Er was behoefte aan een historiografische reflectie en heroverweging van dit historische fenomeen vanuit nieuwe benaderingen, die in de moderne Russische historische wetenschap zijn ontstaan, waar pluralistische polyfonie een stabiele methodologische trend is geworden.