Sevinc Cokumun son kitabi Kirmali Etekler bir karsi cikis romani... Kabullenmislige karsi süpheler ve itirazlar... Etiketlenme ve dislanmalarin bicimlendirdigi anlayislarla yüzlesme... insani bicimlendiren ezici kurallarin hicvedilisi, burjuva ahlakinin ironik bir dille elestirisi ve tabii Sevinc Cokum abukizmi... Kirmali Etekler, birey olarak varolus savasi veren bir kadin yazarin gercek hayatla zihinsel dünyasi arasindaki düssel yolculuk. Bir bilincalti kahramani Gröfrey ise romani ve baskarakter Ciseyi yasanan gerceklikten ruhun zenginliklerine ve imgeler dünyasina tasiyor. Istanbul, Edirne arasindaki gitgellerle yürüyen romanda son kirk yila ve bugüne özgün bakislar var. Kirmali Etekler her cagda var olan kirlilikler icinde yasayabilmis ask ve dostluklarin romani... Gidiyorduk; ben de katilmistim onlara hevesli hevesli, annemin diktigi etekleri kirmali elbiselerimle, o gezmelerde ben de vardim; ve ben de kesiyordum artist resimlerini mecmualardan. Amerikanlastik evet... Kapali kalamazdik dünyaya, dünyayi artik onlar yönetiyordu cünkü. Ben de sevdim yabanci sarkilari, Blues dinledigimde icimdeki hercümerci paylastim o sarkilarla. Sinemalarda ben de seyrettim, isiklari kaldirimlara dökülen pencerelerinden icerideki Noel agacinin göründügü, artik eskimis New York apartmanlarini... Renkli civil civil magazalari, sik mantolu, sapkali güzel kadinlarin gururlu yürüyüslerini, onlarin sokaklarini. Besinci Caddeyi kendi sokaklarim, kendi caddelerimmis gibi sevdim. Bugün de devlet yöneticilerinin esleri top top kumaslar aliyor, magazalardan saatlerce cikmiyorlarmis Amerikaya maaile gittiklerinde.