Annem de görmüs babami. Aglayip gözlerini perdeye silmis. O leke kaldi orada. Ortasi koyu, kenarlara gittikce duman gibi aciliyor. Bilmiyorlar bunu. Acidan leke cikmaz. Aci zaten yerinden kalkmaz. Tas ve dagdir. Taslari üst üste dizip üzerine toprak, topraga da agac ve zeytin, ot, böcek koyarsan dag olur. Perdeden yayildi bütün eve leke. Duvarlara kirli damar atti. Catallarinin ucu parcalanip dagildi. Tavan doldu, damlayip halilarin üzerinde birikti. Kati kuleler oldu odalarda. Divan örtüsüne bulasti. Ici saman dolu kalip gibi sert duran yastiklarimiz kirlendi. Kostum, gördüm. Büke, daha önce yayimlanan kitaplariyla edebiyat dünyasinin begenisini kazanmis, kendi sesini, cizgisini oturtmus bir öykücü. Yapitlarinda kendine özgü, akici, siirli, esprilerle dolu bir dil kullaniyor; yakindan tanidigi, iyi bildigi cevrelerin hikayelerini anlatiyor. Bu güzel öyküleri okurken samimi, kendi halinde yasayan insanlarin sesini duyacaksiniz.