Dit boek biedt een persoonlijk, insider perspectief van de Taubman-instructeurstraining van de auteur bij het Golandsky Institute in New York City, 2009, die door een reflectief onderzoek van het leerproces van de auteur aan het licht komt. Dit onderzoek onderzoekt het proces van het belichamen van de Taubman-aanpak, het toepassen van deze principes op overtuigende muziek maken en lesgeven in een scala van pedagogische omgevingen, waaronder het omscholen van gewonde pianisten, het onderwijzen van kinderen en het overbrengen van principes naar computergebruik en de viool. Aanvullingen op de literatuur zijn onder andere het bespreken van de relatie tussen pianotechniek en gezonde virtuositeit, het uitwerken van Taubman-principes en Dorothy Taubman's bijdragen aan ons begrip van de pianotechniek, en de muzikale context van het leren, omscholen en onderwijzen van deze techniek. Gezien het onaanvaardbaar hoge percentage speelverwondingen onder musici illustreert dit werk de behoefte aan een dieper begrip van gezond pianisme bij studenten, uitvoerders en pedagogen.