Advaita w sanskrycie oznacza "nie dwa". To w¿änie niedualistyczna doktryna hinduizmu potwierdza jedno¿¿ duszy (Atman) i Absolutu (Brahmin). Indyjski filozof Shankara (788-820) uksztätowä t¿ doktryn¿ z Upanishad (¿wi¿tych tekstów reformuj¿cych Wedy) oraz z tekstów w¿asnego mistrza Gaudapady.Filozofia ta analizuje trzy stany ¿wiadomo¿ci - budzenie si¿, sen i g¿¿boki sen - i stwierdza, ¿e ¿wiat ma rzeczywisto¿¿ "wzgl¿dn¿". Udowadnia, ¿e wszystkie dusze s¿ Bogiem, ¿e Brahman (Bóg) jest jedyn¿ rzeczywisto¿ci¿ istnienia: poza Nim wszystko jest iluzj¿, przej¿ciowe i nietrwäe. Ze wzgl¿du na iluzj¿ ignorancji dusza wierzy, ¿e jest ciäem, ¿e istnieje w oderwaniu od Boga i jest inna od Niego. Kiedy uwalnia si¿ od tej fäszywej identyfikacji, odkrywa, ¿e nie ma ¿adnej ró¿nicy mi¿dzy nim a Bogiem. Utrzymuje ona, ¿e Najwy¿sza Rzeczywisto¿¿ nie posiada ¿adnych atrybutów ani cech.Postrzeganie wielokrotno¿ci wynika z mentalnego aktu konceptualizacji, podziäu na cz¿¿ci, które nigdy nie s¿ w swojej w¿asnej naturze podzielone.