Allah sana kendi ruhundan üfledi Secde Suresi 9 Kafdaginin ardinda bir cennetim var benim... Yerim yurdum, yuvam orasidir. Boynum uzundur. Gözlerimde derin denizlerin mavi isiltisi... Altin renkli uzun uzun tüylerimle Kafdaginin zirvelerinde süzülürüm. Her hayvandan bir parca tasirim. Sesimin tinisinda huzur saklidir. Gözyasim sifalidir. Aci ceken kuslara sifa dagitirim... Kanatlarimla sivazladigim yaralar iyilesir. Keskin ve derin bakislarim vardir. Öyle bir ilim verilmistir ki bana, kapimi calan herkese sifa olurum... Ben; Anka kusuyum. Büyük bir atesin ortasinda yanarak yok olan ve küllerinden yeniden dogan Zümrüdüanka Günlerden bir gün kuslar dünyasinda ters giden bir seyler olur. Ve karar verirler, dünyadaki bütün kuslar toplanip Simurgun huzuruna cikmak icin uzun ve mesakkatli bir yolculuga cikarlar. Ucarlar. Ucarlar... Yol uzun... Yolculuk zordur... Asilmasi gereken yedi vadi vardir. Yorulanlar olur. Vazgecenler olur. Nefesi yetmeyenler olur... Kanatlari telef olup düsenler olur. Ve o zorlu yolculukta yilmadan, yikilmadan yoluna devam edip Simurgu bularak kendi mucizelerine ulasanlar olur... Ve sen.. Simdi söyle bana Senin yolculugun nereye Vazgecenlerden misin Yoksa Zümrüdüankaya ulasip mucizesine dokunanlardan misin..