Köyümüzü Müfreze basti, kurban oldugum. Sabaha karsi geldiler, evlerimize düsmana saldirir gibi saldirdilar. Divan Ali ile Tingoyu ariyorlarmis. Bir de Hane ile kocasini... Müfreze, atlariyla daldi damlarimiza. Gencler yoktu, hepsi daga kacmislardi. Köyde beli bükülmüs yaslilarla kadinlarin sirtlarina sopalarla ve kiliclarinin tersiyle bellerine, butlarina, rast gelen yerlerine vurmaya basladilar. Müfrezenin önüne dolaklarimizi attik, posularimizi attik, tinmadilar. Oysa biz kadinlardik. Cennet analarin ayaklari altindadir demisti peygamberimiz. Bunlar ne kadini, ne kadin cigliklarini, ne Allah korkusunu biliyorlardi. Yapmayin, etmeyin, bunlar günahsiz, mazlum insanlar dedik Baslarina vurmayin, mazlumlari sakatlayacaksiniz. Sakatlananlar deli divana olacaklar. Yalvardik, yakardik ama zalimleri durduramadik. Analarin kucaklarindaki cocuklarini kursunladilar. Bebelerini itlere parcalattilar. Kadinlari cocuklari korkuttular, yüklüklere yatak altlarina baktilar, besikte yatan cocuklari korkuttular. Gelinlerimizi kizlarimizi taciz ettiler. Yüregimize korku saldilar. Silah aramasi yaptilar. Bir sey bulamadilar, Borbor kardasim dedi Sih,Gördügün gibi, nerde varsa böyle zulüm, caresi isyan olmustur. Isyandan baska caremiz kalmamistir. Oysa zulüm kalici degil. Hemen de gitmiyor. Git desen de gitmiyor. Insanlara aci cektire cektire, iskence ede ede gidecek. Onun sartini koyanlar böyle buyurmuslar. Bunlar doyumsuz insanlardir. Bin yil versen, bin yil yasayacaklarini, bin yil zulüm yapacaklarini sanirlar. Cok zulüm yapmakla, cok yasayacaklarini sanirlar. Kan, zulüm, vahset, gözyasi kimseye hayir getirmez. Bunlari askerde ögrettiler bize. Bazilarini da kitaplarda okuttular. Bir zamanlar Makedonya Kirali, Büyük Iskender sonra, Atilla, sonra Cengiz Han, sonra Timur, sonra Napolyon, sonra Osmanli dünyaya hükmedecegiz diye yola cikmislar, ama yaptiklari zulümden, döktükleri kandan baska bir sey birakmamislar geride ....