Bawe¿na stanowi podstaw¿ przemys¿u w¿ókienniczego i handlu na ¿wiecie, dlatego te¿ jest uwäana za jedn¿ z najwäniejszych upraw gospodarczych na ¿wiecie i jest uprawiana g¿ównie w celu uzyskania w¿ókien celulozowych, oprócz korzy¿ci z nasion niezb¿dnych do konsumpcji przemys¿owej i handlowej. Obecnie nanokrysztäy celulozy (CNC) odgrywaj¿ istotn¿ rol¿ w przemy¿le ze wzgl¿du na swoje unikalne w¿äciwo¿ci, które z kolei s¿ w stanie poprawi¿ w¿äciwo¿ci fizyczne materiäów sypkich. W¿äciwo¿ci mi¿dzyw¿z¿owe CNC by¿y zró¿nicowane w zale¿no¿ci od ¿ród¿a pochodzenia u¿ytych materiäów celulozowych. Celem pracy by¿o scharakteryzowanie celulozowych CNC wyekstrahowanych z dwóch ró¿nych genotypów w¿ókien bawe¿nianych: o bardzo d¿ugim i ¿rednim okresie zszywania. Utworzone CNC scharakteryzowano za pomoc¿ narz¿dzi chemicznych, fizycznych i termicznych. Porównanie rozszerzono równie¿ o zastosowanie CNC z dwóch ró¿nych genotypów bawe¿ny do wiskozy jako modelowego materiäu w¿ókienniczego, który wymaga wsparcia ¿rodkiem wzmacniaj¿cym, aby unikn¿¿ niektórych jego wad. Uzyskane wyniki wskazuj¿ na skuteczno¿¿ zastosowania nanocelulozy jako ¿rodka wykonawczego do poprawy ogólnych w¿äciwo¿ci tekstyliów w odniesieniu do genotypu bawe¿ny.