Niniejsze studia magisterskie badaj¿, w jaki sposób historie lub narracje to¿samo¿ciowe, które opowiadamy innym o naszych do¿wiadczeniach edukacyjnych, ksztätuj¿ to, co oznacza bycie g¿uchym. To etnograficzne studium bada rozwój to¿samo¿ci dziewi¿ciu nies¿ysz¿cych uczestników poprzez ich narracje to¿samo¿ciowe. W¿¿czenie badacza jako g¿uchego uczestnika do tego badania zapewnia auto-etnograficzn¿ furtk¿ do poznania ¿ycia g¿uchych/g¿uchych/biokulturowych osób DeaF. Obecny sposób definiowania osób g¿uchych stä si¿ nieadekwatny do zrozumienia, jak wiele osób g¿uchych pasuje do z¿o¿onego wspó¿czesnego ¿wiata wielu to¿samo¿ci. W konsekwencji, zaproponowäam alternatywne ramy teoretyczne postmodernistycznego "modelu dialogowego" (Mcilroy, 2007), w którym "p¿ynna dwukulturowa to¿samo¿¿ DeaF" (Mcilroy, 2008) zajmuje ¿rodkow¿ przestrze¿ pomi¿dzy ortodoksyjnym medycznym "g¿uchym" a spo¿ecznym "g¿uchym" modelem to¿samo¿ci g¿uchych. Wyniki badä silnie sugeruj¿, ¿e to¿samo¿¿ g¿uchych nie jest ju¿ statyczn¿ koncepcj¿. Jest to z¿o¿one, ci¿g¿e d¿¿enie do przynale¿no¿ci w spo¿ecze¿stwie zdominowanym przez s¿ysz¿cych, poprzez historie, które opowiadamy innym o sobie. Mo¿emy si¿ wiele nauczy¿ z opowie¿ci osób nies¿ysz¿cych.