Pariste Galerie Charpentierde 1954ten 1963a kadar her sonbahar düzenlenen cole de Paris, Galerie Arnaudda 1955de izlenen 17 Peintures de la Génération Nouvelle, Galerie de Franceda Dix Ans de Peinture Francaise 1945-1955 sergileri o yillarin sanat ortaminda ortak egilimleri biraraya getiren etkinliklerdi. O döneme yazilari, etkinlikleriyle eslik eden yazarlarin Charles Estienne, Herta Wescher, Julian Alvard, Michel Ragon, Roger van Gindertal, Pierre Restany daha sonra yayimladiklari kitaplarda ortaya koyduklari gibi cole de Paris sadece 1950li yillarda öne cikan lirik, lekesel soyutun ifade edildigi bir kavram olmadi. Dünyanin bircok bölgesinden Parise gelerek etkinliklerini burada sürdüren sanatcilar Fransiz sanat ortamini zenginlestirerek, cogulcu etkiler biraktilar. Bu sayede dil, cinsiyet, aidiyet gibi ayristirici faktörlerin yerine gecen Parislilik bir üst kimlik olarak degerini korudu. 1945ten sonra farkli programlarla Parise yönelen bazi Türk sanatcilar da bu olusum icinde yer alarak hem önemli dönemsel sergilere katildilar hem de actiklari kisisel sergilerle calismalarini uluslararasi, eszamanli bir diyalogun konusu icinde savunmayi bildiler. 1945-1965 yillari arasinda Pariste sanat camiasi.. Ve Hale Asaf, Fikret Mualla, Fahrelnissa Zeid, Nejad Melih Devrim, Avni Arbas , Selim Turan, Mübin Orhon, Albert Bitran, Tiraje Dikmen, Abidin Dino, Semiramis Zorlu, Hakki Anli, Erdal Alantar ile arada Parise gelip giden Ilhan Koman, Sükriye Dikmen, Hasmet Akal, Cihat Burak, Adnan Coker, Adnan Varinca, Günes Karabuda, Ali Teoman Germanerin Alos calismalari etrafinda döneme isik tutan bir kitap...