Na podstawie do¿wiadcze¿ zawartych w monografii wykazano, ¿e w ogrodnictwie mo¿liwy jest zasadniczo nowy sposób oceny sk¿onno¿ci odmian jab¿ek (Malus domestica) do wi¿zania owoców, polegaj¿cy na okre¿leniu procentowej zawarto¿ci flawonoli rozpuszczalnych w wodzie w py¿ku, a tak¿e floryzyny w kolumnach s¿upków ich kwiatów. Odmiany o wi¿kszej zawarto¿ci flawonolu maj¿ wi¿ksz¿ sk¿onno¿¿ do samozapylania i s¿ najlepszymi zapylaczami do zapylania krzy¿owego. Odmiany jab¿ek, które zawieraj¿ wi¿cej florydzyny, maj¿ mniejsz¿ sk¿onno¿¿ do samozap¿odnienia i gorsze wi¿zanie owoców przy zapyleniu krzy¿owym. Wynika z tego, ¿e procentowy udziä flawonoli w py¿ku i floryzynie w kolumnach s¿upków kwiatowych mo¿e by¿ wykorzystywany jako parametr w ocenie sk¿onno¿ci odmian jab¿ek do samozapylania i zapylania krzy¿owego oraz w wyborze najskuteczniejszego zapylenia odmiany na plantacjach wielosk¿adnikowych. Wykorzystanie tej wiedzy o czynnikach biochemicznych py¿ków i s¿upków mo¿e znacz¿co przyspieszy¿ i uzasadni¿ dobór odmian samozapylanych oraz dobór najlepszych zapylaczy dla wielosezonowych plantacji jab¿ek.