Debaty na temat rolnictwa cz¿sto ¿¿cz¿ wiele interdyscyplinarnych w¿tków i s¿ podatne na znaczne zamieszanie poj¿ciowe. Pomimo tej filozoficznej dojrzäo¿ci i przyt¿aczaj¿cego znaczenia kwestii, o które toczy si¿ gra, problemy zwi¿zane z rolnictwem otrzymäy niewiele filozoficznej uwagi. Poniewä g¿ówny pomost filozofii do kwestii dotycz¿cych relacji cz¿owieka z natur¿, etyka ¿rodowiskowa, zajmuje si¿ g¿ównie kwestiami tego, jak ugruntowä warto¿¿ natury niezale¿nie od ludzkiej sztuczno¿ci, ma ona tendencj¿ do malowania rolnictwa jako z natury degraduj¿cego. Ci, którzy poszukuj¿ afirmatywnej etyki rolnej, czerpi¿ zatem wi¿cej z ekonomii lub agraryzmu, co prowadzi do wysoce spolaryzowanego ¿rodowiska dyskursywnego. Celem tej ksi¿¿ki jest zrekonstruowanie i przeanalizowanie dwóch takich stanowisk, instytucjonalnej ekonomicznej obrony rolnictwa przemys¿owego i agrarnej próby wsparcia alternatyw. Moja praca próbuje stworzy¿ pojednawcze przeformu¿owanie debaty, które tworzy i skupia si¿ na punktach pokrywaj¿cego si¿ konsensusu ewaluacyjnego, który, mam nadziej¿, mo¿e ugruntowä wspólne rozwi¿zywanie problemów.