Gelisim psikolojisi, cocuklarin ve ergenlerin psikolojik gelisimi, dil gelisimi, bilissel gelisim gibi alanlarda yaptigi calismalarla taninan Sovyet psikolog Lev Vigotskinin temel yapitlarindan birini okurlarla bulusturuyoruz. Vigotskinin bu kitabi, diger eserlerinden bir miktar ayrilip yöntem tartismalarina odaklandigi, denebilirse diger calismalarinin altyapisini insa etmeye calistigi, bunlari yaparken de psikoloji dünyasinda 20. yüzyil basinda yasanan krizi ele aldigi öncü bir yapit. Ekim Devriminden dokuz yil sonra 1926da kaleme alinan bu calisma, Marksizm ile psikoloji arasindaki baglari gelistirme, idealizm ile materyalizm arasindaki ayrimlari belirleme girisimi olarak da okunabilir. Kendi caginda psikoloji disiplininin krize girdigini savlayan Vigotski, ele alinan nesnelerle kavramlastirmalarin birbirinden ayrismasina, genel bir kuramsal cercevenin eksikligine, cözümlenmemis kuramsal ve yöntemsel sorunlarin tekrar tekrar ortaya cikmasina isaret ediyor. Vigotskiye göre sadece krize isaret etmek degil, onu asmak icin cözüm yollarini göstermek de önemli. Psikolojinin Freud, Adler, Pavlov gibi büyük isimleriyle, Gestalt okuluyla, Rusyadaki Machcilikla vb. kriz ve yöntembilim baglaminda yürütülen tartismalar kitabin tarih önemini daha da artirirken, günümüzde psikoloji biliminde yöntem birligi eksikliginden kaynakli tartismalarin dogru sonuca ulastirilmasina da katki saglayabilecek nitelikte. Araci nitelikte kuramlar -yöntembilimler, genel bilimler- yaratmak icin, verili olgular alaninin özünü, bunlarin degisim yasalarini, nitel ve nicel ayirt edici özelliklerini, nedenselliklerini ortaya cikarmaliyiz, buna uygun kategoriler ve kavramlar yaratmaliyiz, kisacasi kendi Das Kapitalimizi yazmaliyiz.