Ksi¿¿ka zgadza si¿ z Zelez¿ (2004), która twierdzi, ¿e pisma i debaty na temat praw cz¿owieka, demokracji i konfliktów cz¿sto cierpi¿ na idealistyczne, legalistyczne, dualistyczne i etnocentryczne pu¿apki analityczne. Idealistyczne w tym sensie, ¿e prawa cz¿owieka s¿ zredukowane do idei wyabstrahowanych ze spo¿ecznej rzeczywisto¿ci historii, tak ¿e s¿ postrzegane jako wynik koncepcji, a nie konfliktów, nie pod¿egä, nie filozofii, nie polityki. Legalistyczne w tym sensie, ¿e ich pochodzenie znajduje si¿ przede wszystkim w s¿dach, nie w kulturze, procedurze, nie praktyce, retoryce, nie rzeczywisto¿ci, kodach, nie ewentualno¿ci. Dualistyczne w tym, ¿e albo polaryzuj¿, albo priorytetowo traktuj¿ prawa obywatelskie i polityczne wobec praw gospodarczych i spo¿ecznych i na odwrót. I etnocentryczne, poniewä ich ¿ród¿o - zazwyczaj znajduje si¿ na Zachodzie, zarówno przez uniwersalistów, jak i relatywistów. Ksi¿¿ka angäuje te parametry do przes¿uchiwania demokracji, praw cz¿owieka i konfliktów w Afryce, Azji, na Pó¿wyspie Arabskim, w Ameryce Po¿udniowej i porównuje je z praktykami na Zachodzie.