Yemisim lan büyüsünü dedi adam. Eli, köpegin acliktan kemik torbasina dönmüs boynundaydi. Büyü bilsem kendime yaparim önce yavsak Bir yudum daha cekti elindeki gazete kagidina sarilmis siseden. Biraktik büyü yapmayi, adam bile sayilmam ben. Adam olsam su mereti icmem. O kadar da söz verdik baskana Köpek, adamin elindeki siseyi saran gazete kagidini yaladi, sonra adamin yüzüne derin bir minnetle bakti. Adamin baska bir kagit icinde getirdigi kiymayla ekmek karnini doyurmaya yetmemisti. Gece yarisi, köpekle adamin yan yana altina sigindiklari yapraklari boyun bükmüs agaca incecik bir yagmur tipirdiyordu. K. kasabasi bilmem kacinci uykusunda homurdanarak devinirken, adamla köpek bir yili askin bir süredir adamin mutlu ve mutsuz tüm gecelerini paylastiklari yerde, fabrika lojmanlarinin ortasindaki bakimsiz parkta geceyi dinliyorlardi