Siir, Mutlak Güzeli arama sanatidir ve bu itibarla sanatlarin en yücesidir. Sair, zaman ve mekan buutlari icerisinde Mutlak Güzelin cemalinin tecellilerini görür, harika eserlerini müsahede eder ve nazarini kesretten vahdete cevirerek, Onun izzet ve azameti karsisinda hayret ve muhabbet secdesine kapanir. Siirde serbestcilik iptilasina karsi olanlardanim, ama bence, siiri edebiyat dergilerinin dar boyutlari icerisine hapsetmek de dogru degildir. Zira su koca kainat bastan basa kudret kalemi ile yazilmis manzum ve mevzun büyük bir kitaptir. Onun her sahifesi bir mersiye, her satiri bir kaside ve her harfi bir siirdir. Hem de manzum, ölcülü, pürüzsüz, akici ve her uzvu tenasüp icinde olan, edebiyat dehalarini gölgede birakabilecek belig bir siirdir. Bence her cicek bir siir, her agac kudret kalemi ile yazilmis bir kasidedir. Bu kitabin Nazzami gökte yildizlarla, zeminde ciceklerle mütemadiyen yeni yeni siirler, kasideler yazar. Her bahar, ehil olanlar nazarinda bir siir demetidir. Bu siiri, bu kitabi arifler ve sair ruhlu mütefekkirler okur ve anlarlar. Akli gözüne inmis, maddede bogulan sekilperestler, o kitabin mana iklimine asla nüfuz edemezler. Siir, ilhama ve sairin halet-i ruhiyesine göre bazen inceden inceye acan nazli bir cicek, bazen gürül gürül akan bir irmak bazen de düstügü gönülleri yakan bir kor lav olur.