XX. yüzyilin Savas ve Barisi diye tanimlanarak Tolstoyla kiyaslanan Yasam ve Yazgi romaninin yazari Vasili Grossman, büyük bir edebiyat adami olmanin yani sira, savas muhabiri sifatini da tasir. Ikinci Dünya Savasinin en acimasiz günlerinde Donetskte, Stalingradda, Kurskta Almanlarla savasan Kizil Ordu saflarinda Krasnaya Zvezda Kizil Yildiz gazetesinin cephe muhabiri olarak görev yapti, 1941-1945 arasi Avrupanin dogusunda yasanan büyük savasin en yakin tanigi oldu. Cephede bin günden uzun süre kalan Grossman, olaganüstü bir röportaj teknigiyle kisa dinlenme sürelerinde siper gerisine cekilen askerlerle konusuyordu; cünkü resm aciklamalarin tersine askerlerin akillarindaki her seyi acik secik anlattiklarina inaniyordu. Bu yüzden gözlemlerinin keskinligi ve insancil yaklasimi, yazar ve tarihciler icin paha bicilmez bir deger tasiyor. Ikinci Dünya Savasi, Stalingrad Ölümcül Kusatma 1942-1943, Berlinin Düsüsü 1945, D-Day Normandiya Cikarmasi, Girit Savas ve Direnis, Kurtulustan Sonra Paris 1944-1949 gibi kitaplariyla bilinen, Ikinci Dünya Savasi uzanan Ingiliz tarihci ve yazar Antony Beevorin yayina hazirladigi bu kitap, hem Grossmanin savas defterlerine, hem de Rus Devlet Edebiyat ve Sanat Arsivinde bulunan makalelerine dayaniyor. Dogu Cephesinin gelmis gecmis en iyi tanikligi, Grossmanin, Bence 1941 yazinin bütün o sikintilarini hic yasamamis olanlar, asla zaferin mutlulugunu tam olarak yasayamayacaklar sözleriyle betimlenebilir.