Tasavvufun dn düsünce gelenekleri arasinda kendisine yer bulmasi, büyük ölcüde, hicr dördüncü yüzyildan itibaren telif edilen klasik eserler vasitasiyla mümkün olmustur. Serracin el-Lüma, Kuseyrnin er-Risale ya da Gazzalnin Ihyau ulmid-dn gibi eserlerinde tasavvuf, Islamin ahlak ve maneviyatina odaklanan ve Ehl-i Sünnetin temel itikat ve ibadet prensiplerine uymayan egilimleri ve iddialari dn düsünceden ayiklayan bir dn ilim olarak savunulmustur. Sflerin Ahlaki basligiyla yayina hazirladigimiz Edebül-mülk, hem özgün telif tarzi hem de icerdigi meseleler bakimindan bu bakis acisini en iyi yansitan örneklerden biri olmasina ragmen, gerek akademik arastirmalarda gerekse genel okuyucuya ulasmada kayip halka olarak günümüze ulasmistir. Bu calisma, halihazirda diger tasavvuf klasiklerinin cevirilerine kolayca ulasabilen Türk okuyucusunu ilk kez bu kayip halkayla bulusturmayi amaclamaktadir. Ünlü mutasavvif-alimlerden Eb Mansr Mamer el-Isfahannin ö. 4181027 kaleme aldigi bu eser, kücük hacmine ragmen, tasavvufun dn ilimlerle iliskisini, sflerin temel yaklasimlarini ve tasavvufun tartismali konularini edep kavrami etrafinda basarili bir sekilde örgütleyerek kendisinden önceki tasavvuf literatürünün kapsamli bir özetini verir. Sflerin yolunu tasavvuf duyarliliktan ödün vermeden izah eden Edebül-mülk, bu yönüyle hem tasavvufun ne oldugunu ögrenmek isteyen genel okuyucu icin hem de tasavvuf arastirmalarinda gözden kacan bosluklari doldurabilmek icin vazgecilmez bir eser mesabesindedir.