Berlin ve Istanbul arasinda puslu bir yolculuk... Yolculuk boyunca her iki sehrin esrarli havasini derinden duyumsatan caddeler, sokaklar, manzaralar... Katman katman bir muamma... Tam dügüm cözüldü derken ortaya cikiveren baska bir bilmece... Lübnanli nerede Suzan hemsire kim Her yeri dinleyen, her yeri gören, her seyi bilen o mistik güc neyin nesi Adimlarimizi takip edip her seferinde bize birtakim yollar acarken birtakim yollari kapayan o kudretli el... Levent Bakacin usta kaleminden dökülen cümlelerin yarattigi cerbezeyle katmerli bir bilmeceyi ilmek ilmek dokuyan, her dönemecte sasirtmacalarla soluklanan degisik bir polisiye... Bir adim geriledim ve etrafima baktim. Sahil boyunca uzanan genis yürüme yolunda hic kimse yoktu. Beni delik desik etse kimsenin ruhu bile duymazdi. Birdenbire ölümle burun buruna gelmeme ragmen oldukca sakindim. Paketimin icinde kalan son sigarayi yaktim ve Demek sen de Lübnanlinin adamisin dedim.