De monografie toont de aspecten van de vorming van sociale en communicatieve competentie van universiteitsstudenten, bepaald door een aantal problemen: sociaal, als een specialist die sociaal en communicatief vaardig is wordt gevormd; professioneel, als sociale en communicatieve competentie dient een van de structurele componenten van de professionele competentie; praktisch, als het mogelijk is om pedagogische modellen te implementeren voor de specifieke vorming van sociale en communicatieve competentie van een toekomstige specialist. Theoretische voorwaarden worden gepresenteerd in de studie van persoonlijke determinanten van communicatie, communicatieve behoeften van een taalkundige persoonlijkheid; in de aanpassing, socialisatie, zelfrealisatie op het gebied van communicatie en sociale interactie; in het proces van communicatie en communicatie in het hoger onderwijs als factoren van creatieve ontwikkeling van een persoonlijkheid en voorwaarden voor de vorming van professioneel denken; theorie en praktijk van het vormen van competenties en competenties. De sociale en communicatieve competentie van een afgestudeerde is de basis van effectieve relaties, het bereiken van doelen en doelstellingen van de beroepsactiviteit.