Bu eser tasavvuf yolcusuna kilavuzluk edecek temel bir basvuru kaynagi. Tasavvuf terminolojisindeki, hallere, makamlara ve bazi özel nitelikteki kullanimlara tahsis edilmis yüz kirk üc terimi ele aliyor. Sufilerin kendi aralarinda kullandiklari, eserlerinde cogu kez aciklama ihtiyaci hissetmeden yer verdikleri terimler, özlü, vurucu ve ic bütünlüge sahip bir üslupla aciklaniyor. Fasli sufi Ibn Acbe, on üc sene seyrü sülk yaptiktan sonra tamamladigi kitabinda, tasavvuf yolculugun duraklari olan makamlarin ve hallerin disinda, bu yolculuga talip olanlarin edindikleri niteliklere ve yolculukta kat ettikleri mesafelere göre aldiklari isimleri de acikliyor. Kitap, hemen her terimde uyguladigi ve manevi mertebe acisindan üc insan tipini avam-havas-hassatül-havas siradan mümin-manevi seckin-seckinlerin seckinleri kusatan yaklasimi nedeniyle benzerlerinden ayriliyor, özgün bir nitelik kazaniyor.