Moss hic kuskusuz bugün yazmakta olan Ingiliz romancilarinin en iyilerinden biri. Independent Sahsen ben moral bozucu konulardan hoslanmiyorum, diyor insanlar. Sanki ölümlülük yasam tarzina göre yapilan bir secim, sanki hastalik, siddet ve hüzün bir zevk meselesi. Adam, Coventry Katedralinin II. Dünya Savasi sirasinda bombalanmasi ve sonra yeniden insa edilmesi üzerine kitap yazan, calismayan bir baba. Iyi bir adam, gayet mutlu. Ne var ki günün birinde on bes yasindaki kizi Miriamin okulundan kizinin görünürde hicbir sebep olmaksizin yere yigildigini ve solunumunun durdugunu bildiren bir telefon aliyor. O anda dünyasi catirdiyor. Kendi hayatiyla birlikte ailesinin hayati da tam merkezdeki bu sarsici olayin etrafinda yeniden yaziliyor, yeniden anlatiliyor aciklanamaz bir bicimde durmus, islemeyi birakmis bir beden. Cagdas yasama dair bu son derece yürekli romanda Sarah Moss, anne babalarin cocuk sevgisini, insani adeta felc eden korkularini, hastaligi ve iyilesmeyi kesfe cikiyor. Zeki ergenler ve evliligin zorluklariyla ilgili bir hikaye bu. Dünyanin pek cok yerinde oldugu gibi Ingilterede de tökezleyerek isleyen saglik sistemiyle, akademi dünyasiyla, yirmi birinci yüzyilda cinsellik ve toplumsal cinsiyetle, is ve özel yasam dengesiyle, beslenme cantasi hazirlayip bulasik makinesi bosaltmanin siyasetiyle ilgili... Bu hüzünlü ama komik ve nihai olarak umut dolu roman, Sarah Mossun modern kurmacada benzersiz bir ses olarak sahip oldugu konumu ve yazar olarak ne kadar parlak bir zekaya sahip oldugunu belgeliyor.