Siirle istigal eyleyenler, kipirdamadiklari halde yer degistiren seylerin hareketlerini, görünen yüzleriyle kapattiklari gizli suretlerini, kabuklarinin altina sakladiklari iclerini, ayrintilarda gizledikleri özlerini gören kisilerdir; teorik olarak öyle olmalari gerekir. Ve onlar, görülmeyeni anlatmak icin, alisilmisin disinda, göndermelerle, imgelerle, yansitmalarla zenginlestirilmis farkli bir dili kullanma ihtiyaci duyarlar. Mehmet Akif Ertas adinin sonuna konulmalidir dedigim ünlem isareti, iste tam da bu sair dili, sair bakisi, sair algisi dedigim noktada gündeme gelir. Cünkü, Ertas, kat üstüne kat cikarak yükselttigi kuramsal alt yapisini, yasam sekli olarak kabul edip bas taci yaptigi okuma mesaisini yaziya dönüstürür, yazarak degerlendirirken, farkli gözlemlerini ve aykiri dilini tipki bir sair gibi kullanir, ki bu, adinin sonuna bir ünlem isareti konularak dikkatlere sunulmasi gereken bir özelliktir. Andigim bu muhayyel ünlem, Ertasin, ince eleyen elegi, sik dokuyan tigi ile olusturdugu, cogu zaman deneme ya da elestiri denilerek bilinen yazi türleri arasina sokulan ama, aslinda, dalgic gözlükleriyle derine inerek bir cesit metin röntgeni ceken analizler yaptigina bakarak baska bir tür olarak adlandirilmasi gereken, -düz degil- egri yazilarinin önemini vurgulamak adina da kullanilmalidir. Sonuc olarak Bu kitap, yukarida andigim dil ve anlayis özelliklerine sadik kalinarak yazilmis, daha önce Tanpinar icin yazilmis metinlerde birakilan bosluklari doldurmayi amaclayan bir kitaptir. Bu kitap, ezber sevgilerle sevilen ve yanlis konumlandirilarak sahiplenilen bir Tanpinarla, ancak Tanpinara zarar verilecegini öne süren bir kitaptir. Bu kitap, ortaya koydugu bu yaklasimla, Tanpinar üzerine yeni düsünceler üretilmesinin, yeni calismalar yapilmasinin yolunu acan, bunu zorunlu kilan bir kitaptir. Daha ne olsun