Sakin sakin kumandanin kirmizi dügmesine basiyorum. Susun, hepiniz susun lütfen. Ne halin varsa gör Cüneyt. Öpsün seni Zeki Müren. Kücük adimlarla balkona dogruyum... Bir sicrayista korkuluklarin tepesindeyim. En dengeli halimde. En güvenli. En ben. Yüzüme carpan rüzgarin tatli nefesinde nenemin kokusunu buluyorum. Kollarimi iki yana acip Abdurrahman Efendinin catisina dogru birakiyorum gövdemi. Biliyor musunuz, ben Seherim. Öykücülügümüzün ele avuca sigmaz kalemi Basar Basarir, Can Yayinlarinda. Basarir, cümlesi acik, kalemi tutuksuz yazarlardan; Türkceyi gündelik dilin tüm alanlarina uzanacak, tüm renkleri kapsayacak bicimde kullaniyor. Bu nedenle, akliniza gelebilecek her kesimden insan, bütün zenginligi ve civiltisiyla yer aliyor bu öykülerde. Teklifinizle Ilgilenmiyorum, yasamin insani köseye sikistirdigi, onun canini yaktigi her parcasina baskaldiriyor. Icerdigi mizaha, taskin zekasina ve akiciligina bayilacaksiniz.