Her insanin hayati bir romandir. Her insanin hayatinda inisler, cikislar ve düzlükler vardir; huzurlu, huzursuz günler vardir; nese ve gözyasi vardir. Ama yine de herkes icin kendi hayati bir degerdir. Ancak, herkesin hayati baskalari icin cazip ve ögrenilmeye degerse o hayat yazilmaya hak kazanir. Benim hayatim Cumhuriyetin ilk yillarinda basladi; o yillar yoksulluk ve caresizliklerle doluydu. Okumus ve aydin denecek kisiler parmakla gösterilecek kadar azdi, daha dogrusu yoktu. Türkiye, Osmanlinin ihmal ettigi, yoklarin ve caresizliklerin alabildigince cok oldugu bir ülkeydi. Türkiyenin bu olumsuzluklardan kurtulup düzlüge cikabilmesi icin cok güclü bir lidere muhtacti. Tanriya sükür ki, tam bu günlerde ülkenin basinda büyük lider Atatürk vardi. Ben, Atatürkün ölüm yilini gördüm, Ikinci Dünya Savasi yillarinda memuriyete basladim. Türkiyenin tek partiden cok partili döneme gecisindeki sancilara tanik oldum.