Iki büyük savasin damga vurdugu karanlikta, tüm güclüklere karsin baglarini sürdürme cabalarindan vazgecmeyen Almanyali iki Yahudi entelektüelin 1932den 1940a dek süren mektuplasmalari, hem döneme hem de yazarlarina iliskin cok önemli bilgiler sunuyor. 20. yüzyilin en önemli edebiyat ve sanat elestirmeni olarak ölümünden sonra üne kavusan Walter Benjamin ile Yahudi mistisizmi ve Kabala üstüne yapitlariyla taninan Gerschom Scholemin dostlugu, Benjaminin 1940ta Fransa-Ispanya sinirinda intihariyla sonlanana dek gücünden hicbir sey kaybetmeden devam etmistir. Bugün bildigimiz eserlerinin ortaya cikis ve yazilis sürecleri, dönemin entelektüel kisilikleri, edebiyat tartismalari, Kafka, Baudleaire, Yahudilik, savas ve ölüm mektuplarin satirlarinda kendisini gösterirken, zor zamanlarda insan olarak var kalabilmenin ne kadar agir bir yükü tasimak anlamina geldigi de apacik bir bicimde ortaya cikiyor. Tüm bu kayginin ve belirsizligin icinde bile zihinsel üretimlerini hayatta kalma faaliyetlerinin asli ögesi olarak görmeyi sürdüren Benjamin ve Scholem tekerrür etmekte hic kararsiz olmayan tarih icin de bir tinsel direnis belgesi sunuyorlar.